แนะนำบุนชิกเกาหลี: ต๊อกบกกี ซุนแด โอเด้ง และทวิกิม
ซอสต๊อกบกกีแบบต่าง ๆ ความต่างของต๊อกข้าวกับต๊อกแป้งสาลี ซุนแดร้านบุนชิกกับร้านเฉพาะ น้ำซุปโอเด้งใส และวิธีกินทวิกิม จากชุดบุนชิกที่ลองกินมาเอง
- วันที่เผยแพร่:
- แก้ไขล่าสุด:
ถ้าไปร้านบุนชิกในเกาหลี จะเห็นคนสั่งต๊อกบกกี ซุนแด โอเด้ง และทวิกิมมากินด้วยกันบ่อยมาก ภาพอาหารสี่อย่างนี้วางเรียงกันบนถาดเดียวเป็นภาพที่คนเกาหลีคุ้นตากันทุกคนเลย 555
คำว่าบุนชิก (粉食) มาจากความหมายว่าอาหารที่ทำจากแป้งสาลี ว่ากันว่าอาหารกลุ่มนี้แพร่หลายขึ้นในช่วงหลังสงครามเกาหลีที่ข้าวขาดแคลน เพราะรัฐบาลรณรงค์ให้คนหันมากินอาหารจากแป้งสาลี ทุกวันนี้คำนี้ใช้เรียกรวม ๆ อาหารที่เป็นเหมือนของว่างแบบเกาหลีในราคาที่ไม่ค่อยแพงนัก
นานมาแล้ว เราเคยแวะร้านบุนชิกร้านหนึ่งคนเดียวเพราะหิว แล้วสั่งสี่อย่างนี้มากิน ไม่ได้วางแผนอะไรพิเศษ แค่เข้าไปกินข้าวคนเดียวให้หายหิวเท่านั้นเอง
บทความนี้เลยไม่ใช่รีวิวร้านนั้นนะ! แต่ตั้งใจเขียนขึ้นเพื่อแนะนำเพื่อนชาวต่างชาติที่เพิ่งรู้จักบุนชิกเกาหลีว่าแต่ละเมนูเป็นอาหารแบบไหน
ต๊อกบกกี ซุนแด โอเด้ง ทวิกิม ดูชุดบุนชิกให้ครบในภาพเดียว
วันนี้จะแนะนำชุดที่เห็นได้ทั่วไปในร้านบุนชิกของเกาหลี
ไม่ว่าจะไปร้านบุนชิกที่ไหนทั่วประเทศก็เจอชุดหน้าตาคล้าย ๆ กัน เลยขอไม่ระบุชื่อร้าน แล้วมาเล่าเรื่องตัวอาหารกันดีกว่า
ในภาพมีอาหารสี่อย่างวางอยู่บนถาดสีแดง จานซ้ายบนคือซุนแด เป็นไส้กรอกแบบเกาหลีที่เอาวุ้นเส้น ข้าวเหนียว หรือผักยัดใส่ไส้หมูแล้วนึ่ง เสิร์ฟมาแบบหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ด้านขวาของจานมีเครื่องในหั่นวางมาด้วย ซุนแดมักเสิร์ฟคู่กับตับหรือปอด และวิธีกินที่คนรู้จักกันมากคือจิ้มเกลือหรือเกลือปรุงรส
ตะกร้าขวาบนคือทวิกิม เป็นคำเรียกรวมของอาหารชุบแป้งแล้วทอดในน้ำมัน
ชามซ้ายล่างคือโอเด้ง เป็นลูกชิ้นปลาแผ่นที่ทำจากเนื้อปลา แช่มาในน้ำซุปร้อน ๆ ปกติจะต้มกับหัวไชเท้าและต้นหอมญี่ปุ่น ในเกาหลีเรียกอาหารนี้ว่าโอเด้งก็ได้ หรือออมุกก็ได้
ชามขวาล่างคือต๊อกบกกี เป็นต๊อกแท่งยาวหั่นเป็นท่อน แล้วเคี่ยวในซอสโคชูจังรสหวานเผ็ด
ต๊อกบกกี: ตั้งแต่ซอสโคชูจังไปจนถึงรสชาติหลากหลาย
ถ้ามองต๊อกบกกีใกล้ ๆ จะเห็นว่าต๊อกเป็นแท่งทรงกระบอกหนา ๆ ส่วนซอสก็เงาเยิ้มเนียนสวย ด้านบนโรยงากับต้นหอมซอย ตรงกลางมีชิ้นทวิกิมรูปครึ่งวงกลมที่ดูกรอบ ๆ วางอยู่ ข้าง ๆ กันยังมีของกลม ๆ สีขาวอีกหนึ่งชิ้นด้วย
ต๊อกบกกีไม่ได้มีแค่รสเดียวนะ! แบบที่ดังที่สุดคือซอสหวานเผ็ดที่ทำจากโคชูจังแบบนี้ แต่ก็มีต๊อกบกกีรสอ่อนที่ปรุงด้วยซีอิ๊ว ซึ่งเคยกินกันในราชสำนักสมัยโชซอนด้วย ใครไม่ค่อยถนัดเผ็ดลองมองหาแบบนี้ดูก็ได้ บางร้านใส่ออมุก ไข่ต้ม หรือรามยอนเพิ่ม และยังมีต๊อกบกกีที่เปลี่ยนเป็นรสใหม่ ๆ อย่างชีสหรือซอสคาโบนาร่าด้วย ถึงจะชื่อเดียวกัน แต่หน้าตาก็ต่างกันไปตามแต่ละร้านพอสมควร
ต๊อกบกกีต๊อกข้าวกับต๊อกแป้งสาลี ต่างกันยังไง?
| หัวข้อ | ต๊อกบกกีต๊อกข้าว (ซัลต๊อก) | ต๊อกบกกีต๊อกแป้งสาลี (มิลต๊อก) |
|---|---|---|
| วัตถุดิบหลัก | ข้าวหรือแป้งข้าวเจ้า | แป้งสาลี |
| เนื้อสัมผัส | ขึ้นชื่อว่าเนื้อแน่นและหนึบ | หลายผลิตภัณฑ์บอกว่าเด้งและหนึบ |
| การซึมซับซอส | ว่ากันว่าซอสจะค่อย ๆ ซึมเข้าเนื้อ | ต่างกันมากตามผลิตภัณฑ์และวิธีปรุง |
| ภูมิแพ้และกลูเตน | ถ้าทำจากข้าวล้วนจะไม่มีกลูเตน แต่บางผลิตภัณฑ์ก็ผสมแป้งสาลี จึงต้องเช็กฉลากส่วนผสมทุกครั้ง | มีแป้งสาลีเป็นส่วนผสม จึงมีกลูเตน |
| ราคาวัตถุดิบ | แป้งข้าวเจ้ามีต้นทุนวัตถุดิบสูงกว่าแป้งสาลี | แป้งสาลีถูกกว่า จึงถูกนำมาใช้แทนต๊อกข้าวอย่างแพร่หลาย |
เนื้อสัมผัสขึ้นอยู่กับผู้ผลิต ผลิตภัณฑ์ และเวลาต้ม แถมแต่ละคนก็ชอบไม่เหมือนกัน ข้อมูลข้างบนเป็นแค่แนวโน้มที่รู้กันทั่วไป ไม่ได้มีข้อสรุปว่าแบบไหนดีกว่ากัน
ซอสต๊อกบกกีมีหลายแบบมาก
| ประเภท | ลักษณะเด่น |
|---|---|
| ต๊อกบกกีโคชูจัง (ออริจินัล) | ซอสหวานเผ็ดที่มีโคชูจังเป็นพื้น เป็นรสพื้นฐานที่เจอบ่อยที่สุดในร้านบุนชิก |
| ต๊อกบกกีชาววัง (กุงจุงต๊อกบกกี) | ต๊อกบกกีไม่เผ็ดที่ปรุงด้วยซีอิ๊ว ว่ากันว่าสืบทอดมาจากแบบที่กินกันในราชสำนักสมัยโชซอน จึงเหมาะกับคนที่ไม่ค่อยถนัดเผ็ด |
| ต๊อกบกกีจาจัง | ต๊อกบกกีที่เคี่ยวกับซอสจาจัง สีเข้มต่างจากต๊อกบกกีโคชูจังสีแดง และไม่ได้เน้นความเผ็ด |
| ต๊อกบกกีหมาล่า | ต๊อกบกกีที่ใช้เครื่องเทศหมาล่า ให้รสเผ็ดชาลิ้น |
| ต๊อกบกกีครีมและโรเซ่ | ต๊อกบกกีที่เติมนมหรือครีมให้รสนุ่มขึ้น ความเผ็ดน้อย คนที่มองหารสอ่อนเลยชอบเลือกกัน |
| แบบประยุกต์ เช่น คาโบนาร่าและชีส | มีหลายแบบตามแต่ละร้าน ทั้งแบบคลุกซอสคาโบนาร่า แบบโปะชีส หรือราบกกีที่ใส่รามยอน |
ชื่อเมนูและรสชาติอาจต่างกันเล็กน้อยในแต่ละร้าน
ซุนแด: ซุนแดข้าวเหนียวร้านบุนชิก vs ซุนแดร้านเฉพาะ
ซุนแดเป็นเมนูที่ร้านบุนชิกขายกันทั่วไปพอ ๆ กับต๊อกบกกี ในจานนี้ซุนแดหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ หน้าตัดมีไส้อัดแน่นเต็ม และยังเห็นชิ้นสีเขียวคล้ายต้นหอมแทรกอยู่เป็นระยะ
บอกตามตรง สำหรับเรา ซุนแดร้านบุนชิกทั้งหน้าตาและไส้สม่ำเสมอเหมือนกันไปหมด เลยรู้สึกเหมือนเป็นของที่ผลิตจากโรงงานแล้วรับมาขาย ซึ่งให้ฟีลต่างจากซุนแดที่กินในร้านเฉพาะซุนแดอยู่พอสมควร แต่นี่เป็นแค่ความรู้สึกจากที่เคยกินมาเท่านั้น จะเหมารวมว่าร้านบุนชิกทุกร้านเป็นแบบนี้ก็ไม่ได้
ถ้าไปร้านเฉพาะ ตัวเลือกจะกว้างขึ้นมาก ซุนแด Byeongcheon ของ Chungcheong-do ใส่ผักและเลือดในสัดส่วนสูง รสจึงค่อนข้างกลมกล่อมไม่หนัก ส่วนอาบายซุนแด (Abai sundae) ทางฝั่ง Hamgyeong-do และ Pyeongan-do จะเป็นชิ้นใหญ่และไส้แน่นอิ่มท้อง นอกจากนี้ซุนแด Baegam ของเมือง Yongin จังหวัด Gyeonggi-do พีซุนแด (ซุนแดเลือด) ของ Jeolla-do และซุนแดเชจูก็เป็นอีกแบบที่มีชื่อเสียง
ซุนแดอาจเป็นอาหารที่ชาวต่างชาติรู้สึกไม่คุ้นเคย แต่ซุนแดข้าวเหนียวที่ขายในร้านบุนชิกถือว่ากินง่ายกว่าแบบอื่น แถมอร่อยด้วย! ถ้าไม่ถนัดเครื่องในที่เสิร์ฟมาด้วย ไม่ต้องกินก็ได้ ตอนสั่งแค่บอกว่า "순대만 주세요" (ขอซุนแดอย่างเดียว) ร้านก็จะใส่มาให้แค่ซุนแด
โอเด้ง (ออมุก): จะกินแบบชามหรือแบบเสียบไม้ริมทางก็ได้
บางร้านเสิร์ฟโอเด้งใส่ชามมาพร้อมน้ำซุปแบบนี้ ในภาพจะเห็นออมุกหั่นสี่เหลี่ยมกับออมุกม้วนแช่อยู่ในน้ำซุปใส มีต้นหอมซอยและชิ้นสาหร่ายด้วย
ส่วนรถเข็นริมทางจะเสิร์ฟต่างออกไปนิดหน่อย มักให้ออมุกเสียบไม้มาพร้อมน้ำซุปร้อน ๆ ในแก้วกระดาษ แล้วจิ้มซีอิ๊วกิน ยืนกินได้ง่าย ๆ เลยเป็นของว่างที่เหมาะจะแวะกินระหว่างเดินผ่านมาก
หน้าร้อนจะเป็นยังไงก็ไม่แน่ใจ แต่หน้าหนาวที่ใกล้จะมาถึงนี้ โอเด้งคือที่สุดจริง ๆ! ได้จิบน้ำซุปร้อน ๆ สักอึกบนถนนที่หนาวเหน็บ จะรู้สึกเหมือนตัวค่อย ๆ อุ่นและผ่อนคลายลง
น้ำซุปโอเด้งมีสองแบบ
| ประเภท | ลักษณะเด่น |
|---|---|
| น้ำซุปโอเด้งใส (พื้นฐาน) | น้ำซุปที่ร้านบุนชิกและรถเข็นริมทางให้เป็นพื้นฐาน สีใส ดื่มร้อน ๆ ได้ หลายคนกินออมุกเสร็จแล้วก็ซดน้ำซุปต่อ |
| น้ำซุปโอเด้งเผ็ด (บางร้านริมทาง) | ร้านริมทางบางร้านขายน้ำซุปเผ็ดแยกต่างหาก เหมาะกับตอนที่อยากได้รสจัดจ้านกว่าน้ำซุปใส |
รสชาติน้ำซุปและระดับความเผ็ดอาจต่างกันในแต่ละร้าน
ทวิกิม: จะกินเป็นชุดหรือเลือกทีละชิ้นก็ได้
ทวิกิมใส่มาในตะกร้าที่รองด้วยกระดาษ มีหลายแบบปนกัน ทั้งแบบห่อสาหร่ายแล้วทอด แบบที่ดูเหมือนแป้งเกี๊ยว แบบที่เห็นไส้ข้างในเป็นสีขาว ไปจนถึงชิ้นแบน ๆ ที่ทอดจนเหลืองกรอบ ร้านที่เราไปเสิร์ฟทวิกิมมาเป็นชุดแบบนี้
ปกติแล้วร้านส่วนใหญ่จะให้เลือกทวิกิมทีละชิ้นแล้วขายแยก เมื่อก่อนราคาถูก แต่ตอนนี้ค่าครองชีพขึ้นไปเยอะ จะบอกว่าถูกก็พูดได้ยากหน่อยแล้ว TT
วิธีกินก็แล้วแต่คน เราชอบจิ้มซีอิ๊วนิดหน่อยแล้วกินเลย บางคนก็จุ่มลงในซอสต๊อกบกกีให้ชุ่ม ๆ อันนี้แล้วแต่ความชอบล้วน ๆ!
ส่งท้าย: มาเกาหลีเมื่อไร ยังไงก็ต้องได้เจอบุนชิก
ถ้าทุกคนได้มาเกาหลี เราคิดว่านักท่องเที่ยวเกิน 90% น่าจะได้กินบุนชิกแน่ ๆ เพราะไม่ต้องเป็นร้านอาหารหรูหรา ต๊อกบกกี ซุนแด โอเด้ง และทวิกิมก็เป็นอาหารธรรมดาที่มารวมกันบนโต๊ะเดียว เดินไปตามถนนก็เจอได้ทุกที่
รสชาติและราคาต่างกันไปบ้างตามแต่ละร้าน และจะบอกว่าถูกเหมือนเมื่อก่อนก็คงยาก ถ้าไม่ถนัดเผ็ด เริ่มจากน้ำซุปโอเด้งก่อนก็ได้ ถ้าไม่ถนัดเครื่องในของซุนแด ก็สั่งแค่ซุนแดอย่างเดียว ช่วงหน้าหนาวที่ใกล้จะมาถึงนี้ อยากแนะนำให้ลองจิบน้ำซุปโอเด้งร้อน ๆ สักอึกริมถนนดู!
เมนูที่น่าสั่งเพิ่มในร้านบุนชิก
| เมนู | คำอธิบาย |
|---|---|
| คิมบับ | ข้าวและวัตถุดิบหลายอย่างห่อด้วยสาหร่ายแล้วหั่น เป็นเมนูพื้นฐานของร้านบุนชิก มีหลายแบบที่เปลี่ยนไส้ เช่น คิมบับทูน่า และกินคู่กับอาหารเผ็ดก็เข้ากันดี ตามข้อมูลราคาของ Korea Consumer Agency (Chamgagyeok) ราคาเฉลี่ยในโซลเมื่อเดือนกันยายน 2026 อยู่ที่แถวละ 3,923 วอน |
| ราบกกีและต๊อกรามยอน | ราบกกีคือต๊อกบกกีที่ใส่รามยอนเพิ่ม ส่วนต๊อกรามยอนคือรามยอนที่ใส่ต๊อกเพิ่ม เหมาะกับตอนที่กินแค่ต๊อกบกกีแล้วยังไม่อิ่ม |
| มันดู | หลายร้านรวมอยู่ในเมนูทวิกิม บางคนก็จิ้มซีอิ๊วหรือซอสต๊อกบกกีกิน บางร้านขายทั้งมันดูนึ่งและมันดูทอด |
| เมนูเส้น เช่น จอลมยอนและอุด้ง | บางร้านมีเมนูเส้นอย่างจอลมยอนหรืออุด้งด้วย ถ้าเห็นในเมนูก็ลองสั่งดูสักครั้ง |
รายการเมนูและราคาต่างกันไปตามร้านและพื้นที่
แกลเลอรี
บทความอื่นๆ ของ Jounmaker
- Naksan Park Seoul: KPop Demon Hunters Date Spotอังกฤษ สหรัฐอเมริกา
- Treebring Cheongju: Kafe Taman Botani dengan Air Mancurอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย
- HEYAN, Pohang: bakery cafe with views over Yeongil Bayอังกฤษ สหราชอาณาจักร
- Cafe hanok Paul Bassett Gyeongju Gyodong DT, kem hoa anh đàoเวียดนาม เวียดนาม
- 首尔骆山公园城墙步道:探访《K-POP:猎魔女团》中鲁米与秦宇的约会地จีน จีน
ลองอ่านบทความในภาษาอื่นด้วย